به گزارش خبرنگار دفاعی - امنیتی باشگاه خبرنگاران، به تازگی "نیروی هوایی آمریکا" آخرین تغییرات و اصلاحات روی "بمب سنگرشکن" معروف خود انجام داد تا شاید بتواند با این بمب غولپیکر چندصد میلیون دلاری "نیروگاه فردو" را هدفگیری کند.
اما در شرایط بسیار بد اقتصادی آمریکا و درحالی که میزان فقر و بیکاری هر روز در این کشور افزایش مییابد، چه دلیلی دارد "پنتاگون" چنین پروژه گران قیمتی را اجرا کند که احتمال عملیاتی شدن آن بسیار ضعیف است. نکته دیگری که در این میان به چشم میخورد، این است که گفته میشود بمب 400 میلیون دلاری سنگرشکن آمریکا تنها ویژه "نیروگاههای هستهای ایران" بویژه "تاسیسات فردو" ساخته شده است.
البته تواناییهای دفاعی و مقاومتی ایران تا حدی افزایش یافته که فردو را به یک سایت غیر قابل نفوذ تبدیل کرده است. اینکه آمریکا چنین هزینهای را صرف تنها ساختن یک بمب میکند، نشان از قدرت بالای دفاعی ایران و پیشرفت علمی کشور در زمینههای سازههای بسیار مقاوم است.
بمب سنگرشکن چیست؟ "Bunker Buster"
بمب سنگرشکن نوعی بمب است که برای تخریب اهداف مقاوم شده زیرزمینی همچون پناهگاهها و سنگرهای زیرزمینی و همچنین تاسیسات بتونی مدفون شده در عمق سطح زمین استفاده میشود. "فیوز انفجاری" این بمب، طوری طراحی شده است که به هنگام برخورد با هدف، به لایههای گرانیت و فولاد محافظ اطراف تاسیسات اتمی نفوذ میکند.
تاریخچه بمبهای سنگر شکن
در "جنگ جهانی دوم"، "بارنز والیس" "Barmes Wallis"، مخترع "بمب جهنده" "bouncing Bomb" دو بمب طراحی کرد که از نیاکان بمبهای سنگرشکن کنونی به حساب میآیند؛ بمب 5 تنی "پسر قدبلند" ""Tallboy و بمب 10 تنی "زلزله" "earthquake".
بمبهای پسر قدبلند و زلزله
این بمبها از طراحی آیرودینامیک فوقالعادهای بهره میبرند، زیرا قسمت عقب آنها پروانهای تعبیه شده بود که باعث چرخش بمب میشد. زمان شلیک بمب از ارتفاع هفت هزار متری، چرخش بمب باعث فراتر رفتن سرعت آن از سرعت صوت میشد.
بمبهای زلزله و قدبلند، مجهز به فلزی بسیار مقاوم بودند که مانع تخریب بمب در اثر اصابت به سطح سخت میشد و بمب داخل زمین فرو میرفت.
گرچه میتوان این بمبها را از خانواده "بمبهای بتنشکن" امروزی قلمداد کرد اما تئوری اصلی بمب زلزله پیچیدهتر از نفوذ به داخل سطح سخت بود. بمبهای زلزله برای اصابت مستقیم به هدف طراحی نشده بودند، بلکه زیر هدف نفوذ کرده و در شالوده ساختمان موج عظیمی ایجاد میکردند. سپس با انفجار بمب، حفرهای عظیم در زیر ساختمان ایجاد شده که باعث فروریختن ساختمان میشد.
در ادامه به بمب سنگرشکن ویژه آمریکا اشاره خواهد شد.
بمب سنگرشکن ("Massive Ordnance Penetrator" ("MOP"
"Massive Ordnance Penetrator" یا"MOP" یک بمب عظیم 14 تنی است و فیوزهای قابل تغییری دارد که قابلیت نفوذ آن در دل زمین را به حداکثر افزایش میدهد. این بمب به سیستم راهنمایی مجهز است که دقت آن را افزایش میدهد و همچنین تجهیزات بسیار مدرنی دارد که ادعا میشود از توانایی تخریب "تاسیسات اتمی اورانیوم فوردو" برخوردار است.
"سنگرشکن" "GBU-57A/B" موشک 14 تنی هدایت شونده نیروی هوایی آمریکا است که به بمب سنگرشکن معروف است. این بمب نسبت به همتاهای خود که تنها 2 تن هستند بسیار بسیار بزرگتر و ویرانگرتر است.
در سال 2002 شرکت آمریکایی "Northrop Grumman and Lockheed Martin"به دنبال ساخت بمبی 314 تنی بودند که بتواند در اعماق زمین نفوذ کند. اما هزینه صدها میلیون دلاری و مشکلات فنی این بمب، این شرکت را مجبور به ترک پروژه کرد.
"وزارت دفاع آمریکا" در تحقیقی که از میزان خرابی و قدرت بمبهای سنگرشکن در "جنگ عراقگ انجام داد، متوجه شد میزان نفوذ و قدرت تخریب این بمبها بسیار پایین بوده است. از اینرو، "پنتاگون" با همکاری "سازمان کاهش تهدید دفاعی" "DTRA"، پروژه "بمب سنگرشکن" "MOP "را آغاز کرد.
طراحی و توسعه این بمب در "پژوهشگاه نیروی هوایی آمریکا" انجام شده و "شرکت هوایمایی بویینگ"، آزمایشات نهایی آن را انجام داده است.
گفتنی است که اولین آزمایش این بمب غولپیکر در 14 مارس سال 2007 در تونلی متعلق به سازمان کاهش تهدید دفاعی آمریکا موسوم به DTRA"" در شهر "نیومکزیکو" انجام شده است.
در اکتبر سال 2009، پنتاگون، کمک 80 میلیون دلاری برای تسریع پروژه "Massive Ordnance Penetrator" از "کنگره" درخواست کرد تا آخرین مرحله آزمایش سنگرشکن 14 تنی در سال 2012 با موفقیت انجام شود.
بمب سنگرشکن MOP چگونه کار میکند؟
بمب سنگرشکنی که ادعا میشود قرار است نیروگاه فردو را منفجر کند، میتواند تا عمق 60 متری زمین نفوذ کند.
پروسه شلیک بمب به این صورت است که بعد از شلیک، جنگنده نوعی "انرژی لیزری" از خود ساطع میکند که منعکسکننده سطح هدف است. بمب وارد مخروط "انرژی منعکس" شده میشود و به دنبال متراکمترین "اشعه لیزر" میگردد. سپس به سمت هدف حمله میکند. این بمب سنگرشکن، قدرت و سختی خود را برای نفوذ به داخل سطح ترکیب کرده و تا قبل از لحظه انفجار حدود 200 فوت وارد زمین میشود، سپس "فیوز تاخیر" که در عقب بمب وجود دارد، کلاهک را در عمق شصت متری منفجر میکند.
گفتنی است، از نوامبر سال 2011، 16 بمب سنگرشکن در اختیار نیروی هوایی آمریکا قرار گرفته است.
"مشخصات فنی" Massive Ordnance Penetrator
طول: 6.2 متر
قطر: 0.8 متر
وزن: 14 تن
کلاهک: 2.4 تن مواد منفجره قدرتمند
قدرت نفوذ: 61 متر
هواپیمایی که فردو را بمباران خواهد کرد!!
هواپیمای بمبافکن B-2 در کنار B-57 تنها هواپیمایی است که میتواند بمبهای سنگرشکن را حمل و شلیک کند.
پایگاه خبری آتلانتیک، در گزارشی با عنوان هواپیمایی که ایران را بمباران خواهد کرد، به خصوصیات بمبافکن B-2 آمریکایی پرداخته است.
هزینه کل پروژه ساخت بمباکفنهای B-2 بیش از 44 میلیارد دلار اعلام شده است. b-2 دارای دو کابین خلبان بوده و حدود 21 فروند از این هواپیما در اختیار نیروی هوایی آمریکا است.
به خاطر شکل بوم رنگی آن، B-2 میتواند از نگاه سایتهای موشکی هوا به زمین درو کند. این بمبافکن غولآسا میتواند به اندازه یک اسکادران جت جنگنده بمب افکنی کند.
در ادامه این گزارش به نیروگاههای هستهای ایران و بویژه فردو اشاره شده است. این پایگاه خبری مینویسد در صورت جنگ احتمالی و حمله به نیروگاه فردو، نیروی هوایی آمریکا از بمبافکن b-2 استفاده خواهد کرد.
ویژگیهای کلی B-2
خدمه: دو خلبان
طول: 21 متر
پهنای بال: 52.4 متر
ارتفاع: 5.18 متر
وزن خالص: 71.700 کیلوگرم
وزن باردار: 152.200 کیلوگرم
ظرفیت سوخت: 75.750 کیلوگرم
فیلم زیر صحنه سقوط یک فروند جنگنده B-2 آمریکایی را نشان میدهد که ادعا میشود هیچگونه نقصی ندارد.
عملکرد
سرعت بیشینه: 1.010 کیلومتر در ساعت
سرعت کروز: 900 کیلومتر در ساعت
برد: 11.100 کیلومتر
چگونه ایران میتواند با جنگنده رادارگریز آمریکایی مقابله کند؟
کارشناسان نظامی پیشبینیهای متعددی از واکنش ایران نسبت به حمله جنگندههای b-2 آمریکایی انجام دادهاند. برخی معتقدند در صورت حمله آمریکا به ایران، مقامات نظامی آمریکایی و صهیونیستی سعی میکنند در همان مرحله اول حمله و قبل از آغاز شروع جنگ الکترونیکی توسط هواپیماهای اخلالگر از طریق نقاط کور راداری تا جایی که میتوانند بمب افکنهای ضد رادار F-117 و بمبافکنهای رادار گریز B-1,B-2 را در کانالهای امن به سمت اهداف خودشان هدایت نمایند. افرادی هم در زمین، با استفاده از تجهیزات پیشرفته، هواپیماها را با گذر از نقاط کور راداری هدایت کنند.
اماپیشبینی میشود، این نقاط کور راداری یک تله مرگبار بوده که بصورت کاملا حساب شده قرار گرفتهاند تا هواپیماهای دشمن را به راحتی به سمت یک منطقه بی بازگشت راهنمایی نمایند.
این نیروگاه و راههای نفوذ به آن به یکی از دغدغههای اصلی مقامات نظامی آمریکا تبدیل شده است. این نیروگاه در میان کوه و در اعماق زمین به طرز بسیار پیچیدهای قرار دارد که اطراف آن را "سامانههای موشکی" بسیار پیشرفتهای احاطه کردهاند.
به گفته یک مقام آمریکایی، پنتاگون اعتقاد دارد سلاحهای مرسوم در برابر فردو کاری از دستشان بر نیامده و تنها یک سلاح اتمی است که اگر آمریکا بخواهد این نیروگاه را به طور کلی نابود کند از آن استفاده خواهد کرد.
این مقام در ادامه ضمن اشاره به سرسختی فردو میگوید: وقتی شما تاسیساتی را در دل کوه ایجاد میکنید برای ویران کردن آن باید کوه را جابجا کرد.
سال گذشته،"لئون پانتا"، "وزیر دفاع سابق آمریکا" در مصاحبه با "وال استریست ژورنال" در رابطه با بمبهای سنگرشکن میگوید: در حال کار بهینهسازی MOP هستیم، اما باز هم نمیتوان از موفقیت صد در صدی اطمینان داشت.
بنابر این گزارش، بزرگترین "بمب غیرهستهای آمریکا" توانایی نابود کردن سنگرهای امنیتی اطراف نیروگاههای هستهای این کشور بویژه فردو را ندارد.
بر اساس آزمایشات اولیه این بمب چندین میلیون دلاری، کارشناسان اعتقاد دارند که سنگرشکن نمیتواند به دیواره فولادی تاسیسات هستهای ایران نفوذ کند. این کارشناسان دلیل این امر را عمق زیاد تاسیسات هستهای و استحکام سازههای محافظتی این نیروگاهها است.
پایگاه تحلیلی "گلوبالریسرچ" در گزارشی ضمن اذعان به ساختار ضد بمب فردو، بیان میکند آمریکا به دنبال چارهای برای نفوذ به فردو است.
بنابراین گزارش، پنتاگون 330 میلیون دلار به شرکت هواپیمایی بویینگ بابت ساخت 20 بمب سنگرشکن پرداخت کرده تا در صورت جنگ احتمالی از آنها برای نابود کردن تاسیسات فردو استفاده کند.
این گزارش درباره نیروگاه فردو مینویسد: این نیروگاه در اعماق زمین ایجاد و در تونلهای پر پیچ و خم ساخته شده است که این توانایی را به این تاسیسات میدهد تا پیدا کردن و نابود کردن آن کاری بس دشوار باشد. گفته میشود صدها مایل از چنین تونلهایی وجود داشته باشند که با ماشینهای غولآسای حفاری ساخته شدهاند. طراحی این تاسیسات به گونهای است که نمیتوان تشخیص داد تاسیسات هستهای در کدام محل وجود دارند یا کدام محل تنها انبار خالی است.
حتی اگر ورودی نیروگاه هم مشخص باشد، گستردگی و مساحت آن مشخص نیست. حتی اگر به سایت حمله شود، ضخامت صخرههای کوه، فردو را نسبت به بمبهایی مانند MOP ایمن میکند.
شانس موفقیت حمله هواپیماهای B-2 با بمب سنگرشکن ناچیز است
به گزارش "رویترز"، یک مختصص امور نظامی در گفتگو با رویترز اعلام کرده است شانس موفقیت حمله هواپیماهای b-2 و B-52 بویینگ و حمل بمبهای سنگرشکن آمریکا ناچیز است.
این کارشناس آمریکایی در ادامه میافزاید نیروگاه فردو تقریبا در 80 متری زمین واقع شده و دسترسی به آن تقریبا غیر ممکن است.
آیا آخرین تخم مرغ شانسی آمریکا خالی خواهد بود؟
به عقیده بسیاری از کارشناسان، تنها بمب سنگرشکن آمریکا ممکن است بتواند نیروگاه فردو را هدف بگیرد. اما بنا بر نظر همین کارشناسان نمیتوان به بمب سنگرشکن MOP نیز اطمینان کرد.
آستین لانگ، استادیار دانشکده روابط عمومی و بینالملل دانشگاه کلمبیا اعلام کرده است که سنگرشکن ویژه آمریکا نمیتواند مسئله فردو را حل کند.
مارک فیتزپاتریک کارشناس امور ایران در "موسسه بینالمللی مطالعات استراتژیک لندن"، فردو را در مقایسه با دیگر نیروگاههای ایران بسیار پیچیدهتر و مستحکمتر دانسته و میگوید: به خاطر عمق تاسیسات، فردو تقریبا غیر قابل نفوذ است.
"رابرت هنسون" "Robert Henson"، سردبیر "مجله سلاحهای هوایی" نیز اذعان کرده است فردو به گونهای ساخته شده است تا در برابر تجاوزهای مستمر مقاومت کند. ما مطمئن هستیم که با حملات هوایی نمیتوان فردو را از پا در آورد.
در همین راستا، "سم گاردینر"، سرهنگ بازنشسته "نیروی هوایی آمریکا" که متخصص رزمایشهای نظامی است ضمن اشاره به مبهم بودن اطلاعات درباره فردو و اینکه "سازمانهای اطلاعاتی آمریکا" اخبار چندانی از فردو در دست ندارند میگوید: درباره "نطنز" میتوان حدسهایی زد و با استفاده از اطلاعات ماهوارهای عمق غنیسازی در این نیروگاه را حدس زد، اما فردو هنوز ناشناخته است.
نمیتوان حدس زد، "اتاق غنیسازی فردو" کجاست؟ چقدر عمق دارد؟ تونل در کدام سمت قرار دارد؟
"جان کاچران" "John Cochrane" تحلیلگر امور دفاعی در لندن اعتقاد دارد شاید با تعداد زیادی سنگرشکن بتوان فردو را نابود کرد، اما هزینه این بمبها بسیار بالا بوده و حتی نمیتوان تشخیص داد کجا را باید هدف قرار داد.
صنعت بتنسازی پیشرفته ایران در برابر بمب سنگرشکن مقاومت خواهد کرد
سال گذشته مجله "The economist"، در گزارشی ایران را از معدود کشورهایی معرفی میکند که میتواند سختترین بتنها را بسازد که میتواند با بمبهای سنگرشکن مقابله کند.
بنابر این گزارش، ایران یک منطقه زلزلهخیز است، بنابراین، دانشمندان این کشور توانستهاند تا کنون محکمترین مصالح ساختمانی در جهان را بسازند. به علاوه، ایران میتواند از این مصالح میتواند در حفاظت از نیروگاههای هستهای این کشور از بمب هستهای آمریکا استفاد کند.
به نوشته این هفتهنامه انگلیسی، نتیجه مطالعهای که "دانشگاه تهران" در سال 2008 منتشر شد، به توانایی بتن هوشمند برای مقاومت در برابر موشکهای فلزی اشاره دارد. این مطالعه نشان میدهد بتنی که در ساختار خود حاوی نسبت بالای الیاف فولادی است، به بهترین نحو ممکن عمل میکند. نتیجه مطالعه دیگری که به سال 1995 باز میگردد، نشان میدهد اگر چه مقاومت فشاری بتن با اضافه کردن الیاف پلیمری تنها به میزان اندکی افزایش مییابد، اما مقاومت ضربهای آن تا هفت برابر بهبود مییابد.
"اکونومیست" در ادامه مینویسد: "مهندسانی که بمبهای سنگرشکن را طراحی کردهاند، بدون شک به این نکته توجه نکردهاند و از دادههای سری خود برای طراحی بمبها استفاده کردهاند. در طول "جنگ اول خلیج فارس" در سال 1991، نیروی هوایی آمریکا دریافت بمبهای سنگرشکن یک تنی آن نمیتواند در برخی از سنگرهای عراقی نفوذ کند. در نتیجه طراحان بمب دوباره مشغول کار شدند و پس از دو نسل بهبود نتایج، حاصل کار آنها بمب 14تنی MOP است که میتواند تا 60 متر در بتنهای معمولی نفوذ کند."
در پایان این مطلب آمده: "با این وجود، حتی این بمب نیز در مقابل مواد محکمتر، کارایی کمتری دارد و در بتنی که تنها دو برابر استحکام بیشتری دارد، تنها 8 متر نفوذ میکند. بنابراین هیچ کس (حداقل آنهایی که به اطلاعات نظامی طبقهبندی شده دسترسی ندارند) نمیداند بمب MOP در مقابل بتنهای فوق مستحکم ایرانی کارایی دارد یا خیر."
فیلم زیر، عملیات شبیهسازی شده حمله به تاسیسات فردو توسط بمبافکنهای B-2 است که بمب سنگرشکن MOP را با خود حمل میکنند.
نمونهای از انفجار یک نوع بمب سنگرشکن